वयं एकं ईश्वरं पितरं सर्वशक्तिमानं श्रद्धामः,
दिवं च पृथिवीं च सर्जकः, दृश्यमानस्य च अदृश्यमानस्य च सर्वेषां सत्त्वानां।
वयं एकस्मिन् प्रभौ येशु ख्रीष्टे, ईश्वरस्य एकमात्रपुत्रे,
पितुः नित्यं जातः,
देवात् देवः, ज्योतिः ज्योतिः,
सत्यदेवः सत्यदेवात् उत्पन्नः, न निर्मितः,
पितुः सहैकसत्त्वात्।
तस्मात् सर्वे जगतः सृष्टाः।
अस्माकं कृते च मोक्षार्थं स्वर्गत् अवतरितः।
पवित्रात्मशक्त्या कन्यया मरियया देहधारणं कृत्वा मानवः अभवत्।
अस्माकं कृते सः पोंटियुस् पिलातोः अधः क्रूशदण्डेन दण्डितः;
मृत्युम् अनुभवित्वा दफितः। तृतीयदिने शास्त्रानुसारं पुनरुत्थितः;
स्वर्गं आरोह्य पितुः दक्षिणपार्श्वे उपविष्टः।
सः महिमायां पुनरागमिष्यति जीवितमरणयोः न्यायं कर्तुम्,
तस्य राज्यस्य अन्तः न भविष्यति।
पवित्र-आत्मनि, येहवन् नाम्ने, जीवदातुर्भविष्यति इति वयं श्रद्धां कुर्मः, यः पितुः पुत्रयोः च उत्पद्यते। पितुः पुत्रयोः च सह सः पूज्यते महिम्ना च। भविष्यद्वाक्यैः तेन उक्तम्। एकस्य पवित्रस्य ख्रिस्तीय-प्रेषित-समाजस्य वयं श्रद्धां कुर्मः। पापक्षमायैकं स्नानं वयं स्वीकुर्मः। मृतानां पुनरुत्थानं आगामिनि लोके च जीवितं वयं प्रतीक्षामहे।
