|
|
स्नेलिङ्ग् (1991) इति विद्वान् 'सर्वे मानवाश्मिकाः कुत्र?' इति शीर्षके क्लासिकलेखे मानवगमनशीलता, प्रलयजलविनाशशक्तिः, विभेदस्थगनशक्तिः च इत्यादीनि प्रलयतथ्यानि परीक्ष्य लिखितवान्। ततः सः लिखति:
यदा एतानि सर्वाणि कारणानि परिगण्यन्ते, तदा यदा महाप्रलयजलस्य आगमने तस्मिन् काले तत्र उपस्थितानां जनानां बहवः जीवाश्मीभवितुं शक्नुवन् इति सम्भावना अल्पतरा इव दृश्यते। यद्यपि अल्पसंख्यकाः, कदाचित् सहस्राणि अपि, संरक्षिताः स्युः, यदा तादृशः लघुगणः महाप्रलयवृष्टि-निक्षेपेषु विस्तीर्णपरिमाणे वितरितः भवति, तदा तस्य पृष्ठभागे प्राप्तेः गणितीयसंभावना अतीव अल्पा, विशेषतः तस्य प्राप्तिः व्यावसायिकवैज्ञानिकेन येन तस्य महत्त्वं अवगन्तुं तथा यथोचितं अभिलेखं कर्तुं शक्यते, तेन अपि दुर्लभा। |
गभीरायां कोयलाखनिषु धातुमिश्रघण्टा लब्धा |
प्रलयात्पूर्वकालीनानां महाकंकालानां, प्रागैतिहासिकवस्तूनां, तथा नौकायाः अपि आविष्कारविषये बहवः आशाप्रदाः वृत्तान्ताः अभवन्। सामान्यतः एतेषां वृत्तान्तानां अन्ते निराशा एव परिणामः भवति। अतः एतेषु दावेषु सावधानीं च वस्तुनिष्ठतां च अवलम्बितुं आवश्यकम्। प्रशिक्षितवैज्ञानिकेषु अपि निरीक्षणदोषाः कर्तुं सुलभम्, अथवा नाटकीयं अन्वेषणं स्वतर्कबलवर्धनार्थं शीघ्रं निष्कर्षं कर्तुं प्रवृत्तिः भवति।
ईश्वरवचनस्य ऐतिहासिकयथार्थता बहुधा प्रदर्शिता अस्ति, अतः ख्रिश्चनानां श्रद्धां प्रमाणयितुं पुरातनवस्तूनां आवश्यकता नास्ति। बाइबिल् कथयति – "तर्हि श्रद्धया श्रवणं जायते, श्रवणेन च ईश्वरवचनम्" (रोमन्स् १०:१७)। तथापि, पुरातनयन्त्रस्य अन्वेषणं रोचकम् अस्ति, यत् जलप्रलयपूर्वजगत् विषये सूचनां दातुं शक्नोति। वयं उत्पत्तिग्रन्थस्य प्रकटीकृतं सत्यं यथोचितवैज्ञानिकानुसन्धानैः समन्वयित्वा ईश्वरं महिमानयितुं यतामहे, तस्य मूलसृष्टिं अवगन्तुं च।
 |
न्यूटनः एंडरसनः च घण्टा
अध्ययनार्थं योग्यं एकं आविष्कारम् अस्ति घण्टायाः, या न्यूटनः रिचर्ड् एण्डरसन् इत्यनेन कोयलापिण्डे अन्तर्भूता दृष्टा। अस्य घटनायाः परिसराणि तथा विविधैः संस्थाभिः घण्टायाः अनन्तरपरीक्षणानि च अत्र वर्णितानि, मुख्यतया मया २००७ तमे जनवरीमासस्य विंशत्या दिने श्री एण्डरसनस्य अभिलेखितसाक्षात्कारेण तथा २०१३ तमे मईमासस्य एकोनविंशतितमे दिने दूरवाणीसंवादेन आधारितानि। |
पश्चिमवर्जिनिया-कोयला
१९४० दशकस्य अन्तर्गतं कार्ल् होयल्मन् इति नामधेयः एकः समीपवासी आन्डर्सन्-गृहपरिवाराय कोयलं वितरितवान्। सः भूमिस्वामिभिः सह कोयलस्य निष्कर्षणार्थं संधिं कृत्वा तं खनितवान्, विक्रीकृतवान् च, वितरितवान् च। पश्चिमवर्जिनियायाः अप्शर्-काउण्टीमध्ये लभ्यते बिटुमिनसकोयला कार्बोनिफेरस-युग-पेन्सिल्वेनियन्-युगयोः इति निर्दिष्टः, यः अनुमानतः ३२३ ते २९८ दशलक्षवर्षपूर्वपर्यन्तं आसीत् (अनामिकः, १९९७)। निःसन्देहं घण्टावद् आविष्कारः विकासकालमानदण्डेषु गम्भीरं समस्या उत्पद्यते। कथं शक्यते यत् कांस्यघण्टा तत्र दृश्यते या कोयलेन निर्मिता यदा डायनोसराः अपि नोत्पन्नाः?
घण्टायाः विश्लेषणम्
१९६३–१९६४ समये बोरिस् बिलासः इति नामधेयः पुरुषः घण्टां विल्मिंग्टनस्थे डेलावेयर् विश्वविद्यालये भूविज्ञानविभागे आनयत्, यत्र सा परीक्षिता पुनः प्रत्यावर्तिता च। ते निश्चितवन्तः यत् घण्टा हस्तकृत्या आसीत्। अन्ततः एण्डरसन् फ्लोरिडां गतः रसायनशिक्षकः अभवत्। सन् 1973 तमे वर्षे सः सृष्टिसृजन-अनुसन्धानसंस्थायाः डॉ॰ जॉन मोरिसस्य व्याख्यानं श्रुतवान् तथा घण्टां तस्य अवधानार्थं आनयत्। मोरिसः ओक्लाहोमा विश्वविद्यालये प्रयोगशालायां तं अवशेषं परीक्षितवान्। अनन्तरं सः (Morris, 2010) इति ग्रन्थे लिखितवान् – "परमाणु-सक्रियण-विश्लेषणेन तस्य मुख्यतया कांस्यत्वं निर्णीतम्, जिंकस्य च विचित्रं मिश्रणं दृष्टम्। सूक्ष्मदर्शिकया कोयलायाः अवशिष्टचिह्नानि न दृष्टानि।"
यदि खलु घण्टा प्रलयात्पूर्वकालीनः अस्ति, तर्हि तस्य धातुवैज्ञानिक-अङ्गुचिह्नस्य विचित्रता आश्चर्यकारिणी न स्यात्। न तु अनिवार्यं यत् सा ज्ञात-प्रलयानन्तर-धातुशिल्पकर्मणां कस्यापि मिश्रणसमूहस्य अनुकूलतां धारयेत्। घण्टायाः अन्तर्गतः घण्टाघातकः लोहेन निर्मितः अस्ति, तथापि सुन्दरं ध्वनिं करोति। उत्पत्तिसूत्रे ४.२२ उक्तम् यत् तुबालकैन् "पीतललोहे च सर्वेषां शिल्पकाराणां शिक्षकः" आसीत् । एते द्वे धातुः आसीताम् येन पूर्वप्रलयकालीन-अर्थव्यवस्थायां शिल्पकाराः कार्यं कुर्वन्ति।
घण्टायाः शीर्षे स्थितं प्रतिमा
एण्डरसन् घण्टायाः शीर्षे स्थितं राक्षससदृशं प्रतिमां (चित्रं २) अनुसन्धानार्थं बहुकालं व्यतीतवान्, अनेकेभ्यः विश्वविद्यालयेभ्यः पृच्छाः प्रेषितवान्। सः पश्यदृशं पाज़ुज़ु इति नाम्ना प्रसिद्धं दक्षिण-पश्चिमवातः बेबीलोनीयराक्षसं च हिन्दूदेवता गरुडां च मध्ये समानताः अवगच्छत्। बेबीलोनीयराक्षसस्य च घण्टाप्रतिमायाः च शिरसि स्पष्टलक्षणरूपं शृङ्गं दृश्यते (घण्टाप्रतिमायां तु अंशतः भग्नम्)। तेषां संकीर्णमुखयोः भयानकसदृश्यता अस्ति। गरुडः (चोंचयुक्तः उड्डीयमानदेवः) कदाचित् घण्टानां शीर्षे चित्रितः दृश्यते, तथा मिस्रस्य पंखयुक्ता देवी इसिस् अपि।
खनिः अन्वेषणम्
उल्लेखनीयम् यत् १९४० दशकस्य तस्मिन् क्षेत्रे सामान्यतया द्वे मुख्ये कोयलाखननपद्धतयः आसन् – पृष्ठभूमिखननम् च भूमिगतखननम् च। यदि कोयलापटलम् पृष्ठभूमिसापेक्षं समीपम् आसीत् (सामान्यतया समतलभूमौ), तर्हि मृत्तिकाशिलाभाराः सुलभतया अपहर्तुं शक्यन्ते स्म, कोयला च सङ्गृह्यते स्म। यदि अस्थिः पर्वतपार्श्वे संमिलति तर्हि भूमिगते शफ्ट् उत्खन्यते यत् कोयला-अस्थिं अनुगच्छन् खननार्थम्।
यदि कोयला पृष्ठभागे खनितः आसीत्, तर्हि घण्टी उद्घाटितकोयलाशृङ्गे पतितुम् किंचित् अधिकतया युक्तम् आसीत्।
किन्तु यथार्थतः खदानि भूमिगर्भे अतीव दूरम् अवस्थितानि आसन्, यत् समीक्षकस्य कल्पितकथा महती अविश्वसनीयता असम्भवाभ्यां संयुक्तया निर्मिता इव दृश्यते। कथं शक्यते यत् कश्चन मानवकृतः वस्तु भूमिगर्भे कोयलाशिरः पतित्वा स्लरीमध्ये आवृतः स्यात्, यथा सः दृढकृष्णकोयलाखण्डस्य अङ्गं भवेत्?
ताम्रयन्त्राणि प्रलयात् अद्यपर्यन्तं प्रायः चत्वारि सहस्राब्दिषु सुलभतया जीवितुं शक्नुवन्ति। अपि च, यदा प्रलये सभ्यता समाप्ता अभवत्, तदा प्रलयपूर्वं निर्मितानां घण्टानां एका प्रलयकाले वनस्पतिमलबन्धनेन सह दफिता आसीत्, या पश्चात् वेस्टर्न् विर्जिनिया-कोकः जाता, च अन्ते सहस्राधिकवर्षानन्तरम् न्यूट् एण्डरसन् इत्यस्य कोकपात्रे प्राप्ता।
निष्कर्षः
प्रलयपूर्ववस्तुनिष्टस्य उत्तमपरिस्थितिः सा यत् प्रमाणं स्थलस्थेनैव व्यावसायिकवैज्ञानिकेन अभिलेखीकृतम् अस्ति इति संशयः नास्ति। तदभावे, रहस्यमयी "कोकुरे लब्धा घण्टी" एव प्राग्वर्तमानवस्तुनिष्टस्य उत्तमः अभ्यर्थी इति मन्यते। तस्य प्राप्तिकथा तद् आविष्कारकः न्यूटनः एण्डरसनः कथितवान्, यः विश्वसनीयः साक्षी इव दृश्यते। घण्टायाः शिल्पकौशलं च प्रामाणिकता च परीक्षिताः। मूलखनिजस्य संभावितस्थानं निश्चितम्, येन आलोचकाणां उक्तं यत् अवशेषः आधुनिकोत्पन्नः इति, तत् खण्डितम्।
सृष्टिवाददृष्टिकोणात् निश्चितं युक्तं दृश्यते यत् घण्टिका पूर्वप्रलयकालीनशिल्पिनः तुबालकैनादीनां कृति स्यात्। यद्यपि निश्चिता नास्ति, तथापि आलोचकैः प्रदत्तस्य अतिदुर्लभघटनानां श्रृंखलायाः श्रद्धात् अधिकं तर्कसंगतं दृश्यते। स्पष्टं यत् कार्बोनिफेरसकोष्ठके प्रतिष्ठापिता घण्टिका विकासक्रमकालरेखायाः गम्भीरं आव्हानं दास्यति।
References
Anonymous. 1997. Geological Map of West Virginia. West Virginia Geological and Economic Survey, p. 1.
Fulmer, L.S. 2007. Report on polygraph examination. GenesisPark.com. Retrieved October 16, 2013, from www.genesispark.com/wp-content/uploads/2011/10/bell_polygraph.jpg
Hudson, G. 2010. The mystery of the bell found in coal. Gordon’s Blog. Retrieved October 15, 2013, from www.ecalpemos.org/2010/07/mystery-of-bell-found-in-coal.html
Lotz, C.W. 1970. Probable Original Minable Extent of the Coal Seams of the Redstone Coal. West Virginia Geological and Economic Survey. (USGS National Geologic Map Database, Product Description Page) Retrieved May 20, 2013, from https://ngmdb.usgs.gov/Prodesc/proddesc_42193.htm
Morris, J. 2008. The Young Earth: The Real History of the Earth — Past, Present, and Future. Master Books, Green Forest, AR, p. 75.
Morris, J. 2010. An amazing anomalous fossil. Acts & Facts 39(2):16.
Sharbaugh, N. 1997 Ammunition for Piercing the Armor of the Philosophy of Evolution. Norm Sharbaugh Ministries, Brownsburg, IN, p. 190.
Snelling, A.A. 1991. Where are all the human fossils?
Creation Ex Nihilo Technical Journal 14(1):28–33.
|
|
 |
|
