ทฤษฎีการทรงสร้าง คือทฤษฎีที่กล่าวถึงมนุษย์ โลก และทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาลมีจุดกำเนิดมาจากการออกแบบสร้างขึ้น แทนที่จะมาจากการระเบิดอย่างไร้ทิศทางจากความว่างเปล่ากลายเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่
เราอาศัยอยู่บนพื้นผิวของยานพาหนะที่ยอดเยี่ยมเล็กๆ ที่สามารถเคลื่อนที่ไปได้อย่างอัตโนมัติในอวกาศ เราดำรงชีวิตเพื่อความอยู่รอด มีชัยชนะและความตาย เราได้เป็นประจักษ์พยานถึงความสวยงาม กลิ่นอันหอมหวาน ความรักและเสียงเพลง ให้เราคิดถึงสิ่งเหล่านี้ ได้แก่ วิชาคณิตศาสตร์, ปรัชญา, ฤดูใบไม้ผลิ, การเสื่อมลง, การทำฟาร์ม, ความสนิทสนม, ดาวฤกษ์, และหมากฝรั่ง สิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเกิดมาจากความว่างเปล่าหรือเกิดจากความบังเอิญได้หรือ
บรรพบุรุษของเราหลายชั่วอายุคนที่ดำรงอยู่บนโลกนี้ตั้งแต่ในอดีตที่แล้วมา เราไม่มีข้ออ้างแม้สักนิดเดียวที่จะไม่ตระหนักถึงการดำรงอยู่ของผู้ที่มีความเชี่ยวชาญด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ผู้ซึ่งกำหนดการเคลื่อนไหวของสรรพสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา
ประมาณ 3000 กว่าปีที่ผ่านมา กษัตรย์ดาวิดแห่งอิสราเอลได้บันทึกไว้ในหนังสือบทเพลงสดุดีบทที่ 8 ข้อ 3 และข้อ 4 ว่า "เมื่อข้าพระองค์พิจารณาดูฟ้าสวรรค์อันเป็นผลงานแห่งนิ้วพระหัตถ์ของพระองค์ ดวงจันทร์และดวงดาวซึ่งพระองค์ได้ทรงสถาปนาไว้ มนุษย์เป็นผู้ใดเล่าซึ่งพระองค์ทรงระลึกถึงเขา และบุตรมนุษย์เป็นผู้ใดซึ่งพระองค์ทรงเยี่ยมเยียนเขา"
